درست یک سال پیش همین موقع ها بود که فائزه یه آدرس بهم داد و ازم خواست برم ببینمش. منم بازش کردم. یه وبلاگ جدید بود واسه من و اولین پستش رو فائزه این طور نوشته بود:

اين وبلاگ هديه من است به عزيزترين دوستم در اين عالم، كسی كه چهره ديگرش برای آشكار شدن نيازی به پایان پایان ها ندارد، چرا كه هميشه با آن چهره زندگی می كند. به سعيده عزيزم، اميدوارم كه دوستش داشته باشد...

کلی ذوق کردم. اونقدر خوشحال بودم که یادم نیست اصلا درست و حسابی ازش تشکر کردم یا نه! یه وبلاگ، با یه قالب منحصر به فرد، مخصوص خودم! شروع به نوشتن کردم. البته قبلا هم می نوشتم ولی نوشتن از خودم و برای خودم یه چیز دیگه بود و البته تمرین خیلی خوب هم بود برام. دوستان جدید زیادی پیدا کردم. با شخصیت های جالب زیادی آشنا شدم و کم کم تونستم از اون لاک تنهایی که برای خودم درست کرده بودم، بیرون بیام. خاطره های قشنگ زیادی دارم و دوستای خوب زیادی. همه اینا رو مدیون فائزه عزیزم هستم. ازت خیلی ممنونم!

راستی چهره دیگر جون، تولدت مبارک عزیزم!

پ.ن. بازم هر کاری کردم عکسه آپلود نشد!