
چند روز پیش رمان جالب کوری اثر خوزه ساراماگو را می خواندم. یک رمان خاص و یا به گفته محمود دولت آبادی یک رمان سهمگین که به بیان کوری ناگهانی مردم می پردازد، کوری که بدون هیچ زمینه قبلی بوجود می آید و مردم را نه در تاریکی بلکه در سفیدی مطلق فرو می برد و این کوری غیرعادی تا انتهای کتاب ادامه پیدا می کند. نه تنها خیابان ها و حیوانات بلکه مردم عادی نیز اسم ندارند و با عناوینی مثل دکتر، زن دکتر، پیرمردی که چشم بند سیاه داشت، دختری که عینک دودی داشت و ... معرفی می شوند. کوری ابتدا بطور ناگهانی به سراغ مردی می آید که پشت چراغ قرمز منتظر است و به تدریج به همه افرادی که به نوعی با او در ارتباط بودند و بعد به همه مردم منتقل می شود. شاید بتوان گفت مقصود نویسنده از این نوع کوری خاص، کوری خرد و عقلانیت بشری است، چنان که در پایان در مکالمه ای که بین دو شخصیت اصلی کتاب یعنی دکتر و زنش انجام می گیرد چنین عنوان می شود: " چرا ما کور شدیم، نمیدانم. شاید روزی بفهمیم. میخواهی عقیدهی مرا بدانی؟ بله، بگو، فکر نمیکنم ما کور شدیم. فکر میکنم ما کور هستیم. کور، امّا بینا. کورهایی که میتوانند ببینند، امّا نمیبینند. " در انتهای داستان زمانی که مردم به تدریج فرا می گیرند که با رفتار عاقلانه و قانون مندی به زندگی خود ادامه دهند بینایی خود را دوباره باز می یابند.
در این کتاب چند نکته جالب وجود داشت که به سوالات بزرگی در ذهن من به عنوان یک خواننده عامی مبدل شد:
به هر حال این کتاب یک اثر خاص است که خواننده را شدیدا به فکر فرو می برد و به ادامه داستان ترغیب می کند. امیدوارم اگر تابه حال این کتاب را نخوانده اید، از مطالعه آن لذت ببرید.




پ.ن. قهرمانی ایتالیا رو به همه طرفدارانش تبریک می گم. به افتخار آبی ها: هیپیپ هورااااااااااااا!
این مرحله هم به خوبی و خوشی تموم شد.
بازی اول: قبل از بازی مطمئن بودم که آلمان بازی رو می بره. بازی خیلی قشنگی بود. نمی دونید چقدر ذوق کردم وقتی ایتالیا گل اول رو زد. با هزار زحمت تونستم خودمو کنترل کنم که سروصدام بقیه رو بیدار نکنه. بعد گل دوم هم که دیگه به قول این گزارشگرها سر از پا نمی شناختم. خیلی خوشحالم که ایتالیابه فینال رسید. ولی خدائیش تماشاگرای آلمان آخر مرام و معرفت بودن. خیلی خوشم اومد که بعد بازی اون طوری تیمشون رو تشویق کردن.
بازی دوم: بازی بدی نبود، هر چند بازی قبلی خیلی بهتر بود. داوری که دیگه کلا با این دو تا بازی روسفید شد. فرانسوی ها تونستن با گل زیدان دوباره بعد از 8 سال به فینال جام برسن. پرتغال هم انصافا تیم خوبی بود، هر چند که توی حقه بازی و دوز و کلک دست همه تیم های عربی رو از پشت بسته بودن! رونالدو خیلی خوب تونست خودی نشون بده، هر چند از همون اول بازی با اون جو ورزشگاه انتظار زیادی ازش نمی رفت.
پ.ن. امیدوارم بازی فینال رو ایتالیا ببره. بازی قبلش رو هم به خاطر تماشاگرای خوب آلمانی امیدوارم آلمان ببره (فقط به خاطر تماشاگراش و فائزه!)
پ.ن.2 فردا تولد عزیز ترین و مهربون ترین و بهترین دوست دنیاست. فائزه عزیزم تولدت مبارک!
بازی های مرحله یک چهارم هم تموم شد، البته با یه شگفتی!
بازی اول: آرژانتین باخت تا آلمان اولین تیم صعود کننده به دور بعد باشه. آلمانی ها می شه گفت شانس آوردن که بازی مساوی تموم شد. البته آلمان تیم خیلی خوبیه و نمیشه اینو انکار کرد، ولی آرژانتین موقعیت های خیلی خوبی داشت و اگه به موقع استفاده می کرد شاید تکلبف بازی عوض می شد. ولی بازی به پنالتی کشید و دیگه همه می دونستن که با وجود لمن و همین طور مصدومیت آبوندان زیری آلمان بازی رو می بره. حیف شد!
بازی دوم: ایتالیا خیلی قاطعانه بازی رو برد و به دور بعد صعود کرد. نیمه اول و ابتدای نیمه دوم اوکراینی ها خوب بودن و چند تا موقعیت خوب هم داشتن که نتونستن احتمالا به خاطر کم تجربگی ازشون استفاده کنن و بعد هم که با دو تا گل پشت سر هم تونی غافلگیر شدن و دیگه نتونستن بازی و جمع و جور کنن. خوشحالم که ایتالیا جزو چهار تیم برتره.
بازی سوم: خیلی بازی نزدیکی بود. هر دو تیم با احتیاط بازی می کردن و بازی بیشتر وسط زمین بود. موقعیت هم کم پیش اومد تا اینکه انگلیس ده نفره شد و بعدش دیگه پرتغال بازی رو به دست گرفت ولی نتونست از حمله هاش سودی ببره. تو پنالتی ها ریکاردو عالی بود و تونست اکثر پنالتی ها رو بگیره. ترجیح می دادم انگلیس تیم سوم صعود کننده باشه.
بازی چهارم: عجب بازی بود. برزیل هم بالاخره تو یک چهارم حذف شد. فرانسوی ها عملا بازی رو در دست داشتن و خیلی خوب تو زمین حرکت می کردن. می شه گفت یکی از اون روزای رویایی زیدان و فرانسه بود. با اون بازی هایی که دور مقدماتی کرده بودن کسی فکرشو نمی کرد که بتونن اسپانیا و بعد هم برزیل رو حذف کنن. برزیل هم که تا دلتون بخواد بد بازی کرد. رونالدینیو غیر از یه سایه هیچی نبود. در واقع همشون بد بودن.
پ.ن. امتحان ها بالاخره تموم شد ولی از دست این پروژه ها که ما آسودگی نداریم. خدایا چی می شد ما هم یه تابستون راحت می بودیم! همش پروژه. کارآموزی هم که دیگه قوز بالا قوزه.( املاشو درست نوشتم؟؟؟!!)
فکر کنم انقدر از فوتبال و جام جهانی نوشتم که حوصله همه سر رفته. هر کی وبلاگ رو ببینه فکر می کنه یه وبلاگ ورزشیه، به خاطر همین واسه تنوع هم که شده دیگه تو این پست از فوتبال نمی نویسم. راستش امروز داشتم کتابهایی رو که از دوستام هدیه گرفتم مرور می کردم، فکر کردم بد نیست چند تا از نوشته هایی رو که دوستان عزیزم تو صفحه های اول کتاب ها نوشته بودن برای شما هم بنویسم:
اول از همه فائزه عزیزم که اکثر لحظات زیبای زندگیم رو مدیون او هستم به خاطر دنیایی که با هدیه های قشنگش برام ساخت:
"وقتی ما صادقانه از خود می پرسیم که چه کسی در زندگی بیشترین ارزش را برایمان دارد اغلب به این نتیجه می رسیم که او کسی است که به جای پند دادن، راه حل و درمان، این را انتخاب کرده که در دردهایمان شریک شود و با دستان گرم و محبت آمیز خود زخم هایمان را لمس کند. دوستی که می تواند در زمان ناامیدی یا سردرگمی با ما خاموش بنشیند و در هنگام غم و غصه در کنارمان بماند و ندانستن و نتوانستن ما را تحمل کند و با ما با حقیقت ناتوانی مان مواجه شود..." و تو بهترین دوست منی...
یاشار عزیز:
دوستی مثل یک اتوبان بی انتهاست. تنها رابطه ایست که تداومش مستقل از حضور دو طرف است، چرا که در قلب ها خانه دارد. تولدت مبارک!
کاوش عزیزم:
With my all chest volume appended, Present to dear saeedeh whom I like as the number of stars either those can be seen or can not...
سولماز عزیزم:
زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه عشق
زندگی چیزی نیست که لب تاقچه عادت از یاد من و تو برود.
پ.ن.1 البته دوستان دیگه ای هم بودن که برای طولانی تر نشدن این پست فقط اسمشونو می گم: گلچین عزیزم و سینای عزیز که کتاب های خیلی قشنگ و ارزشمندی دادن. از همشون ممنونم.
پ.ن.2 هر کاری مردم نتونستم از فوتبال ننویسم! برزیل نامردی غنا رو برد و فکر کنم نامردی هم به فینال برسه. ایتالیا هم شانس آورد و با اون پنالتی دقیقه 93 تونست به دور بعد صعود کنه. بازی اوکراین و سوئیس چنگی به دل نزد. فرانسه هم با بردش همه رو متعجب کرد. همه اسپانیا رو از قبل برنده بازی می دونستن.فکر کنم با این اوصاف و به لطف داور ها که همیشه طرف برزیل و تیم های میزبان هستن این دوره آلمان و برزیل فینال رو برگزار کنن.

عجب بازی های جالبی!
بازی اول: انگلیس به سختی و با تک گل خیلی زیبای بکام تونست تیم اکوادور رو شکست بده و به دور بعد راه پیدا کنه. انگلیسی ها با این تیم نه حریف پرتغال می شن و نه حریف مطبوعات بداخلاقشون! بیچاره اریکسون!
بازی دوم: عجب بازی بود این بازی! پر از جنجال و کتک کاری و البته هر چقدر که دلتون بخواد کارت زرد و قرمز. خیلی بازی قشنگی بود. چون قدرت دو تاشون نزدیک هم بود بازی خوبی از آب در اومد، البته اگه داور می تونست بهتر بازی رو کنترل کنه بهتر و زیباتر هم می شد.
پ.ن. پرتغال خوب بازی کرد و تیم انگلیس قطعا مقابل این تیم مشکل خواهد داشت.
پ.ن.2 ای خدا آخه ما چه گلی بگیریم سرمون از دست این اساتید محترم! آخه این چه استادیه که یه borland c++ رو کامپیوترش نداره و با توربو از ما پروژه تحویل می گیره. الان دیگه غار نشین ها هم کم کمش از ویژوال استفاده می کنن!

آلمان و آرژانتین دور بعد به هم خوردن.
بازی اول: آلمان دیروز خیلی خوب بازی کرد و به لطف مهاجم های لهستانی که واقعا عالی بودن و بهتر از خود آلمانی ها بازی کردن تونستن با نتیجه خوبی سوئد رو شکست بدن و به دور بعد راه پیدا کنن. کلوزه واقعا عالی بود ( اینم به خاطر فائزه جونم)
بازی دوم: آرژانتین دیشب حسابی غافلگیر شد. مکزیک دیروز اون مکزیک بازی های مقدماتی نبود و خیلی خوب بازی رو شروع کرد و حتی تونست اولین گل رو به آرژانتین بزنه. آرژانتینی ها به سختی تونستن تیمشون رو جمع و جور کنن و اگه اون شوت زیبای رودریگز نبود معلوم نبود چه بلایی سرشون می اومد.
پ.ن. همه فکر می کردن آرژانتین امید اول قهرمانیه ولی با بازی دیشب و بازی خوب آلمان یه کم باید در قهرمان شدنشون تردید کنیم!
پ.ن.2 این استادها اصلا جنبه تعریف کردنو ندارن. همون استاد عزیزی که خدمتتون عرض کرده بودم که سوالاشو آسون داده بود رو نمره پروژه ها تلافی کرد. نامرد!
بالاخره دور مقدماتی تموم شد.
گروه یکی مونده به آخر: عربستان هم مثل ما و ژاپن با یه امتیاز حذف شد. اسپانیا فقط با یه گل تونست عربستان رو شکست بده و با حداکثر امتیاز به دور بعد بره. خداییش این دوره عرب ها هم از ما بهتر بودن. اوکراین هم از این گروه به عنوان تیم دوم صعود کرد. شاید بعد اون شکست 0- 4 مقابل اسپانیا کمتر کسی فکر می کرد این تیم بتونه به دور بعد راه پیدا کنه.
گروه آخر: کره جنوبی با وجود کسب 4 امتیاز حذف شد. سوئیس دیشب خوب بازی کرد ولی آمار نشون می داد که کره بیشتر توپ رو در اختیار داشت ولی با این وجود نتونست نتیجه مورد نظرش رو بگیره و در عین شایستگی حذف شد. فرانسه هم تونست بعد از مدت ها بازی رو ببره و به عنوان تیم دوم به دور بعد صعود کنه و حریف اسپانیا در دور یک هشتم بشه.
پ.ن. کاملا با نظر سینا موافقم که سهمیه آسیا باید کم بشه. همون 3 تا واسمون کافیه البته به شرطی که استرالیا تو گروه های شرق آسیا قرار نگیره!
پ.ن.2 من دارم درس می خونم! ( بزنم به تخته!)
این دور هم داره کم کم تموم می شه.
گروه بعدی: از این گروه بالاخره ایتالیا و غنا صعود کردن تا چک یکی از حذف شده های بزرگ این دوره باشه. چک دیروز مقابل ایتالیا بازی خوبی هم انجام نداد و با ده نفره شدنش اوضاع تیم بدتر هم شد و تازه خیلی هم شانس آوردن که ایتالیایی ها مخصوصا اینزاگی بیشتر موقعیت ها رو نتونستن گل کنن. توتی هم داره روز به روز بهتر می شه. بازی دیگه این گروه هم که به نفع غنا تموم شد و اونا تونستن بالاتر از چک قرار بگیرن و به دور بعد صعود کنن.
گروه بعدتر: ژاپن خیلی دلش می خواست شگفتی ساز این دوره از مسابقات باشه ولی حیف که زورش به برزیل نرسید. البته نیمه اول رو خوب شروع کرده بودن و حتی گل اول رو هم اونا زدن ولی بعد که برزیل رو بازی سوار شد چهار تا گل خوردن و اونا هم همون دور اول حذف شدن. رونالدو هم تونست با این بازی خودی نشون بده تا یه کم از شدت انتقاداتی که بهش می شد کم بشه. استرالیا تیم دوم این گروه شد و در دور بعد با ایتالیا بازی می کنه. برزیل هم باید با غنا بازی کنه.
پ.ن. چقدر سخته آدم بخواد هم فوتبال ببینه و هم 380 صفحه حفظ کنه. خدا به دادم برسه!
ما باز هم مثل همیشه گل کاشتیم!
گروه ما: ما دیروز باز هم با مشت توی دهن هر چی نامرده زدیم تا ثابت بشه که تیم ما همیشه بهترینه. حالا دیگه باید به داشتن همچین تیم و همچین بازیکنایی افتخار کنیم! که اونقدر خوب بودن و ما رو شرمنده کردن تا دوباره موضوع کم شدن سهمیه آسیا به علت نمایش ضعیف بعضی! از تیم های آسیایی ( منظورشون ما نبودیم ها!) مطرح بشه. خاک بر سرت ای کره جنوبی بدبخت! که همیشه باعث سرافکندگی آسیا و آسیایی می شی!! یه کم از تیم همیشه سربلند ما یاد بگیر بیچاره! اه انقدر همینجوری واسه خودم مفتخر شدم که داشت یادم می رفت از این گروه یه بازی دیگه هم انجام شد. پرتغال تونست با حداکثر امتیاز به دور بعد بره ( تا کور شود هر آنکه نتواند دید!)
گروه بعدی: این گروه هم که تکلیف تیم های صعود کرده اش از قبل مشخص شده بود. بازی دیروز هم فقط مشخص کرد که آرژانتین باید دور بعد با مکزیک بازی کنه و هلند با پرتغال. بازی زیاد هم جالب نبود. من که خیلی منتظر این بازی بودم، بازی که گفته می شد باید بهترین بازی دور مقدماتی باشه ولی نشد. البته حق هم داشتن که بازی رو زیاد جدی نگیرن.
پ.ن. من امروز امتحانم رو گوش شیطون کر خیلی خوب دادم و به این نتیجه رسیدم که علاوه بر استاد های نامردی که قبلا ذکرشون رفت بعضی دیگه از استادها واقعا گلن. (البته فقط بعضی هاشون!)